العلامة الحلي ( شارح ومترجم : على محمدى )

461

شرح كشف المراد ( فارسى )

بقوة ربانية » . 5 - در ماجراى جنگ حنين پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) به همراه ده هزار رزمندهء سواره نظام به طرف كارزار در حركت بود ابو بكر نگاهى به لشكر با شكوه اسلام افكنده و مغرورانه گفت : ما در اين جنگ هرگز شكست نخواهيم خورد بلكه حتما پيروزى با ما است امّا وقتى وارد ميدان شدند شكست سختى خوردند ، و همگان پراكنده شدند و تنها نه نفر با پيامبر ماندند كه عبارتند از : على ، عباس ، فضل بن عباس ، ابو سفيان بن حرث ، نوفل بن حرث ، ربيعة بن حرث ، عبد اللّه بن زبير ، عتبة بن ابى لهب ، معتب بن ابى لهب ، آنگاه ابو جرول كه از قهرمانان نامى مشركين بود به ميدان آمده و مولى على ( عليه السلام ) او را كشت ، لشكر مشركين دچار هزيمت شده و پيامبر مسلمين پراكنده را با ندايش مجتمع ساخته دوباره در مصاف دشمن قرار گرفتند و مولا على حدود چهل نفر از آنها را كشت و بقيه گريختند و غنائم فراوانى نصيب مسلمين شد . آرى شمشير على ( عليه السلام ) غمها و غصه‌هاى بسيارى را از دل پيامبر زدود و بقول مقدس اردبيلى در حديقة الشيعة : استحكام بناى دين مصطفوى به شمشير آبدار دشمن شكار مرتضوى است . و موارد مذكور تنها نمونه‌هائى از شجاعت و فداكارى على ( عليه السلام ) بود پس حضرتش در راه خدا از همه بيشتر جهاد و كوشش داشت و بدون شك هر كس شجاع‌تر و مجاهدتر و فداكارتر باشد او از ديگران افضل است پس على ( عليه السلام ) از ديگران افضل است . 2 - دانش على ( ع ) دومين فضيلت على بن أبي طالب ( عليه السلام ) اينست كه آن حضرت